Przejdź do głównej zawartości

Puzzle pamięci

Zimą 2008 roku ukazała się pierwsza, zredagowana przeze mnie, antologia z warsztatów literackich, które od dziesięciu lat prowadzę w Stowarzyszeniu Centrum Młodzieży – „Arka”, w Radomiu. Książka jest pokłosiem pierwszego roku zajęć oraz I Regionalnego Konkursu Literackiego. Tytuł „Puzzle pamięci” nawiązuje do mojego wstępu, w którym napisałem, że poezję i prozę układa się tak jak puzzle, do których poszczególnych części – słów, dostarcza autorowi jego pamięć, przeżycia i określony bagaż doświadczeń. Okładkę zaprojektowały moje ówczesne uczennice radomskiego „Plastyka”: Katarzyna Sobol, Aleksandra Zasada i Martyna Kwiecień. Składem zajął się Rafał Celej, a drukiem Roman Fituch z radomskiej drukarni „Romel”. „Puzzle pamięci” to antologia współczesnej literatury młodzieżowej, zawierająca około dziewięćdziesiąt tekstów poetyckich i prozatorskich ponad dwudziestu młodych autorów z terenu Radomia i okolic.


ISBN 978-83-9255227-7


Żadna inna nasza antologia powarsztatowa nie miała tak dużej promocji. „Puzzle” prezentowaliśmy w „Arce” (to jasne), Miejskiej Bibliotece Publicznej w Radomiu, „Łaźni”,  „Resursie Obywatelskiej”, a nawet w Teatrze Powszechnym im. Jana Kochanowskiego w Radomiu. Odwiedziliśmy z tą książką Wyższą Szkołę Handlową, Kolegium Licencjackie UMCS oraz Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta. Zgłoszona była również do I edycji Nagrody Literackiej Miasta Radomia. I na koniec ciekawostka. W „Puzzlach pamięci” znalazła się twórczość młodziutkiej, tragicznie zmarłej poetki Ewy Adamskiej, która niedawno doczekała się pełnego wydania swoich wierszy w tomie „Wiersze, wersy, wersety”. Dzięki zaufaniu Jej Mamy, byłem jedną z pierwszych osób, która drukowała wiersze Ewy, przywracając Jej pamięć, co poczytuję sobie za ogromny zaszczyt. Nakład tej naszej pierwszej antologii dość szybko się wyczerpał, choć liczył pięćset egzemplarzy. 

Popularne posty z tego bloga

Piosenka o Sylwii

Podążając nadal onomastyczną ścieżką, dziś na blogu publikuję "Piosenkę o Sylwii". Bo o tym imieniu jeszcze nie pisałem.    Rys. Ola Zasada-Sójka Piosenka o Sylwii Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. Niech imperatyw mój ciebie nie dziwi, mało jest wierszy, piosenek o Sylwii. A każda Sylwia powinna mieć wierszyk, więc mam nadzieję, że mój będzie pierwszy. Jak go zakończyć, jak uciec z matni, może refleksją, że to nie ostatni wiersz i piosenka, na której tekst zerkasz I której Sylwia jest bohaterką. Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. (Adrian Szary) Piosenka jest oczywiście z przymrużeniem oka, ale pisząc poważnie dwan...

36. Regionalny Konkurs Literacki - werdykt

 Miło nam poinformować o werdykcie w 36. Regionalnym Konkursie Literackim.    Okładka: Paulina Krajewska   W kategorii młodzież: I Nagroda Hanna Sobuta - Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; II Nagroda Franciszek Potrzebowski - VI Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Jana Kochanowskiego w Radomiu; III Nagroda Lena Poneta - I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Radomiu; Wyróżnienia: Zuzanna Rybicka -  Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; Kinga Siara - X Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Stanisława Konarskiego w Radomiu; Zuzanna Dębowska - Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej w Białobrzegach; Wiktoria Cieślik - XIII Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Polskich Noblistów w Radomiu.   W kategorii dorośli: I Nagroda - Klaudia Kędzierska - Wydział Filologiczno-Pedagogiczny Uniwersytetu Radomskiego im. Kazimierza Pułaskiego; II Nagroda - Am...

Koza

Koza może być biała, czarna, łaciata. Angorska lub kaszmirska (o długiej, pięknej sierści). Może być też górska. A nawet głupia i młoda. Tak potocznie określa się młodą, naiwną dziewczynę. Rys. Sylwester Zakrzewski           Żelazna koza to rodzaj piecyka. Żelaznego z rurą. Koza beczy i bodzie. A zatem można też beczeć jak koza. A czy można grać na kozie? Oczywiście, że można. W muzyce grać na kozie to inaczej grać na dudach. Ale ja akurat znam się na tym tyle, co koza na pieprzu, czyli wcale.           Kozę można odsiadywać. Siedzieć w kozie. Pójść, posadzić, wsadzić, wziąć, wpakować, zamknąć kogoś do kozy, czyli do więzienia. Dawniej w szkołach można było zatrzymać ucznia za karę na pewien czas po lekcjach w klasie. Określano to mianem zostawienia ucznia w kozie. Ale dziś czasami ja o kozie, a uczniowie o wozie – nie możemy się porozumieć. Tak już widać jest, że na pochyłe drzewo ...