Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlanie postów z styczeń, 2017

Jedno miasto - dwie szkoły

Zapraszam na wystawę, organizowaną przez ZSP im. J. Brandta i Wydział Sztuki UT-H im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu, na której zobaczyć będzie można również moją pracę z zakresu liryki wizualnej.


Zagubiony Antek

Nie wiem, czy macie tak czasem, że nie możecie sobie czegoś przypomnieć? Mnie się czasami to zdarza. Ktoś na przykład pyta: - Majeczko, pamiętasz jak byliśmy w teatrze na sztuce „Baśń o dzielnym Radomirze”? I w pierwszej chwili nie mogę sobie przypomnieć, a za chwilę rzeczywiście przypomina mi się nie tylko fakt, że byłam na spektaklu, ale nawet kiedy byłam, z kim byłam, jaka była treść i scenografia sztuki.
Albo pyta mnie ktoś: Majka, pamiętasz ciocię Asię? I zastanawiam się, jaką znowu ciocię Asię? Doprawdy mam tyle cioć i wujków, że o niektórych mama mi nawet nie opowiada. Ale potem widzę ciocię Asię i zaraz przypomina mi się, że przecież znam ciocię Asię doskonale. To ta miła ciocia, która pozwala mi grać w różne gry, w swoim telefonie komórkowym.
Jeszcze gorzej jest, jeśli chodzi o zagubione przedmioty. Ołówki, kredki, długopisy.  Kładę je gdzieś, a potem zapominam gdzie są i szukam godzinami. Tata mówi, że to przez bałagan w moim pokoju, ale ja myślę, że to nie to.
Przygoda, o które…

3 x Szary

Dzień Babci i Dziadka

Dziś Dzień Babci, jutro Dzień Dziadka. Z tej okazji, pragnę przypomnieć na blogu dwa moje teksty, z cyklu „Akrostychy rodzinne”, opublikowane dziesięć lat temu w debiutanckim tomiku „Wianek z myśli”:
Bardzo tak boję się A przecież przy mnie jest Bochen wiary łamie Co nasiąka łzami I kęs tego chleba Asumpt bym się nie bał
                                          rys. Olga Stodulska
Dawno już i tak daleko Za horyzontem nieba I słońca wrzącą rzeką Anioł biały jak mewa Dotarł na Boży jacht Eschatologiczny rejs Kiedyś rozpocznę i ja

Siódmy tomik

Było „Siedmiu przeciw Tebom” i „Siedem życzeń”. Były „Siedmiomilowe buty”, siedem gór i siedem lasów… Jest siedem lat chudych, siedem lat tłustych, a nawet siedem lat nieszczęścia, gdy stłucze się lustro. Jest siedem grzechów głównych, siedem darów Ducha Świętego, siedem cnót i sakramentów oraz siedem dzieł miłosierdzia względem ciała i duszy. Jest siedem dni tygodnia i siedem cudów świata.

I wreszcie jest oto na rynku, wydany nakładem wydawnictwa „Lucky”, mój siódmy tom poezji, zatytułowany „Dekontaminacja”. Ile w nim grzechu, ile cudu, a ile darów Słowa – oceńcie sami. Ja dziękuję Wam za lekturę już siódmy raz. Ale nie siedem razy, lecz siedemdziesiąt siedem razy, czyli zawsze…

Zapraszamy

Zapraszamy na wieczór literacki, wraz z Mają, Michałem i Mikołajem. Podziękowania dla Rafała Błędowskiego za realizację zapowiedzi i Remigiusza Kutyły, za udostępnienie samochodu.

Majka i maski

Maski

Trwają prace nad ósmą antologią z warsztatów literackich, prowadzonych przeze mnie od 2008 roku, w Stowarzyszeniu Centrum Młodzieży - "Arka", w Radomiu. Wieczór literacki, promujący trzy moje nowe książki odbędzie się 27 stycznia 2017 roku o godzinie 17.00 w Radomskim Klubie Środowisk Twórczych i Galerii – „Łaźnia”, przy ul. Żeromskiego 56.

W pierwszej części spotkania zaprezentowane zostaną: bajkowa książeczka „Majka i zagubiony Antek”, pierwsza część serii „Coś się święci” oraz siódmy tom poezji „Dekontaminacja”, w drugiej – ósma antologia z warsztatów literackich, zatytułowana „Maski”. Tego dnia wystąpią m.in. Karolina Skrzek, Łucja Bojek, Olga Stodulska, Maja Włodarczyk i Michał Błędowski oraz autorzy antologii. Prowadzenie: Wojciech Szymański.

VI Orszak Trzech Króli

W piątek, 6 stycznia 2017 roku, uczniowie mojej szkoły ZSO nr 6 im. Jana Kochanowskiego w Radomiu  już po raz kolejny wezmą udział w "Orszaku Trzech Króli".




Tym razem scenkę, poświęconą pierwszym ludziom w raju, przy kościele Ojców Bernardynów, przygotujemy w oparciu o mój apokryficzny tekst „Ubi tu ibi ego”, we współpracy z arkową grupą teatralną, prowadzoną przez Karolinę Skrzek.

Voyage

Życie jest teatrem, ale jest też wielką, fascynującą podróżą. Niekończącą się podróżą. Wędrujemy nie tylko tu na ziemi, ale i tam w zaświatach. I o tym właśnie jest wiersz, którym otwieram rok 2017.
Voyage
pamięci Karoliny Marczykowskiej
A ty tak bardzo kochałaś podróże że tylko przez chwilę byłaś z nami i nie mogłaś tu dłużej zostać jest przecież tyle ciekawych miejsc
Zrozumiałem dopiero po latach obudzony zimowym porankiem że ciągle jeszcze jesteś w podróży ten świat to tylko przystanek
(wiersz pochodzi z przygotowywanej do druku antologii „Maski”)