Przejdź do głównej zawartości

CV


W roku 2011 ukazał się mój drugi tom poezji, zatytułowany „CV”, wydany pod auspicjami Miejskiej Biblioteki Publicznej w Radomiu, przez radomską drukarnię „Romel”, ze składem Rafała Celeja. Książka zawiera zaledwie dwadzieścia wierszy, które powstały w latach 2008 – 2011, ułożonych w poetyckie Curriculum vitae. Wiele tych tekstów weszło potem do wyboru moich wierszy. Z chęcią wracam też do nich podczas wieczorów autorskich. To najbardziej osobista z moich książek.

Na przedniej okładce widnieje moje zdjęcie z 1986 roku, wewnątrz fotka z okresu studiów, z 2006 roku, a na okładce tylnej z 2010. Wewnątrz znalazły się następujące części, którym towarzyszą wiersze: imię (Święty Antoni); nazwisko (Szarość); data urodzenia (Numerologia, Moja piosnka III); miejsce urodzenia i zamieszkania (Radom); stan cywilny (Tulipany, Marta, Monika); wykształcenie (Notatki z filozofii); doświadczenie zawodowe (Weltschmerz); zainteresowania (Umarłemu poecie, Łamacz języka, Zuzanna, Magdalena, Jacek, Do brody, Nowa Teoria Literatury Użytkowej); informacje dodatkowe (Miniatury okolicznościowe: xenia, limeryk, Haiku); referencje (Cała prawda o aniołach).


ISBN 978-83-92-55-22-8-4


Obok wierszy znalazły się krótkie teksty prozą, mające postać życiorysu czy też pamiętnika. Opisuję w nich między innymi historię swojego imienia, nietypowe nazwisko, ważne dla mnie miejsca w Radomiu, ukończone szkoły, miejsca pracy i zainteresowania. Na podstawie książki w 2012 roku powstał krótki film Rafała Sadowskiego, z okazji jubileuszu piętnastolecia mojej działalności literackiej, prezentowany w Klubie Środowisk Twórczych i Galerii – „Łaźnia”.

W materiale wypowiadają się na temat mojej twórczości m.in. krytyk i poeta Leszek Żuliński, ks. Andrzej Tuszyński – szef Stowarzyszenia Centrum Młodzieży – „Arka” w Radomiu, Beata Falińska, u której w programie na antenie radia debiutowałem w 1997 roku, artysta plastyk Jacek Szpak czy żona Rafała Sadowskiego – Małgosia, z którą współpracowałem muzycznie. Ostatnio Rafał odnalazł ten film i myślę, że pokażemy go podczas październikowej promocji audiobooka „Kolorowy”. Co ciekawe mimo iż tomik ukazał się siedem lat temu, w nakładzie pięciuset egzemplarzy, wciąż jeszcze jest do zdobycia.

Popularne posty z tego bloga

Piosenka o Sylwii

Podążając nadal onomastyczną ścieżką, dziś na blogu publikuję "Piosenkę o Sylwii". Bo o tym imieniu jeszcze nie pisałem.    Rys. Ola Zasada-Sójka Piosenka o Sylwii Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. Niech imperatyw mój ciebie nie dziwi, mało jest wierszy, piosenek o Sylwii. A każda Sylwia powinna mieć wierszyk, więc mam nadzieję, że mój będzie pierwszy. Jak go zakończyć, jak uciec z matni, może refleksją, że to nie ostatni wiersz i piosenka, na której tekst zerkasz I której Sylwia jest bohaterką. Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. (Adrian Szary) Piosenka jest oczywiście z przymrużeniem oka, ale pisząc poważnie dwan...

36. Regionalny Konkurs Literacki - werdykt

 Miło nam poinformować o werdykcie w 36. Regionalnym Konkursie Literackim.    Okładka: Paulina Krajewska   W kategorii młodzież: I Nagroda Hanna Sobuta - Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; II Nagroda Franciszek Potrzebowski - VI Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Jana Kochanowskiego w Radomiu; III Nagroda Lena Poneta - I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Radomiu; Wyróżnienia: Zuzanna Rybicka -  Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; Kinga Siara - X Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Stanisława Konarskiego w Radomiu; Zuzanna Dębowska - Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej w Białobrzegach; Wiktoria Cieślik - XIII Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Polskich Noblistów w Radomiu.   W kategorii dorośli: I Nagroda - Klaudia Kędzierska - Wydział Filologiczno-Pedagogiczny Uniwersytetu Radomskiego im. Kazimierza Pułaskiego; II Nagroda - Am...

Koza

Koza może być biała, czarna, łaciata. Angorska lub kaszmirska (o długiej, pięknej sierści). Może być też górska. A nawet głupia i młoda. Tak potocznie określa się młodą, naiwną dziewczynę. Rys. Sylwester Zakrzewski           Żelazna koza to rodzaj piecyka. Żelaznego z rurą. Koza beczy i bodzie. A zatem można też beczeć jak koza. A czy można grać na kozie? Oczywiście, że można. W muzyce grać na kozie to inaczej grać na dudach. Ale ja akurat znam się na tym tyle, co koza na pieprzu, czyli wcale.           Kozę można odsiadywać. Siedzieć w kozie. Pójść, posadzić, wsadzić, wziąć, wpakować, zamknąć kogoś do kozy, czyli do więzienia. Dawniej w szkołach można było zatrzymać ucznia za karę na pewien czas po lekcjach w klasie. Określano to mianem zostawienia ucznia w kozie. Ale dziś czasami ja o kozie, a uczniowie o wozie – nie możemy się porozumieć. Tak już widać jest, że na pochyłe drzewo ...