Apel do Karusi z "Romantyczności" Adama Mickiewicza

Na ostatnich warsztatach literackich czytaliśmy programową balladę Adama Mickiewicza – „Romantyczność” z tomu „Ballady i romanse”, z roku 1822. To symboliczny początek epoki romantyzmu w Polsce.

Następnie analizowaliśmy dialogi późniejszych poetów z tym tekstem kultury m.in: Jana Lechonia – „Romantyczność” czy Władysława Broniewskiego – „Ballady

i romanse” aż wreszcie sami pokusiliśmy się o teksty inspirowane utworem Mickiewicza.

Tak właśnie powstał mój najnowszy wiersz, który zamieszczam dziś na blogu:

Apel do Karusi

z „Romantyczności” Adama Mickiewicza

Piękna Karolino

ta z Romantyczności

zostaw umarłym grzebanie

umarłych

ich czas na ziemi bezpowrotnie

minął

ich oczy słowa w myślach się

zatarły

Piękna Karolino

co wierzysz w zaświaty

otrzyj łzy z twarzy i przestań

już szlochać

wciąż jesteś młodą i śliczną

dziewczyną

niejeden chłopiec cię jeszcze

pokocha

Wiem że w swym sercu

schowałaś głęboko

tamto uczucie tamtego

chłopaka

lecz dziś zwycięża mędrców

szkiełko oko

wstydem jest tęsknić kochać

cierpieć płakać

Najbliższe warsztaty literackie już 6 kwietnia 2016 roku wyjątkowo o godzinie 15.00 w kawiarni Stowarzyszenia Centrum Młodzieży – „Arka”, przy ul. Chrobrego 7/9.

Następnie na godzinę 17.00 przechodzimy, w ramach zajęć, do Miejskiej Biblioteki Publicznej na 39. Radomską Wiosnę Literacką, po której o godzinie 18.00 zapraszam ponownie do „Arki” na zajęcia teatralne, prowadzone przez aktorkę Karolinę Skrzek.

Popularne posty z tego bloga

Piosenka o Sylwii

Podążając nadal onomastyczną ścieżką, dziś na blogu publikuję "Piosenkę o Sylwii". Bo o tym imieniu jeszcze nie pisałem. Rys. Ola Zasada-Sójka Piosenka o Sylwii Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. Niech imperatyw mój ciebie nie dziwi, mało jest wierszy, piosenek o Sylwii. A każda Sylwia powinna mieć wierszyk, więc mam nadzieję, że mój będzie pierwszy. Jak go zakończyć, jak uciec z matni, może refleksją, że to nie ostatni wiersz i piosenka, na której tekst zerkasz I której Sylwia jest bohaterką. Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. (Adrian Szary) Piosenka jest oczywiście z przymrużeniem oka, ale pisząc poważnie dwan...

35. Regionalny Konkurs Literacki

Zapraszamy do udziału w konkursie. Rys. Ola Zasada-Sójka 35. Regionalny Konkurs Literacki Zapraszamy do udziału w 35. Regionalnym Konkursie Literackim, organizowanym przez Stowarzyszenie Centrum Młodzieży „ Arka” w Radomiu, przy współpracy z VI Liceum Ogólnokształcącym z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Jana Kochanowskiego, XII Liceum Ogólnokształcącym im. Witolda Gombrowicza, Zespołem Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu oraz Wydziałem Filologiczno – Pedagogicznym Uniwersytetu Radomskiego im. Kazimierza Pułaskiego. Przedmiotem konkursu będzie jeden autorski wiersz o tematyce dowolnej. Teksty oceniać będzie poetka Karolina Gawrjołek - członkini Grupy Poetyckiej "Erato", działającej w Kozienickim Domu Kultury im. Bogusława Klimczuka, autorka książki poetyckiej „When taurus fall in love”. Konkurs kierowany jest do osób, piszących poezję, z terenu Radomia i okolic. Prace oceniane będą w dwóch kategoriach: 15-18 lat i powyżej 18 roku życia...

Koza

Koza może być biała, czarna, łaciata. Angorska lub kaszmirska (o długiej, pięknej sierści). Może być też górska. A nawet głupia i młoda. Tak potocznie określa się młodą, naiwną dziewczynę. Rys. Sylwester Zakrzewski Żelazna koza to rodzaj piecyka. Żelaznego z rurą. Koza beczy i bodzie. A zatem można też beczeć jak koza. A czy można grać na kozie? Oczywiście, że można. W muzyce grać na kozie to inaczej grać na dudach. Ale ja akurat znam się na tym tyle, co koza na pieprzu, czyli wcale. Kozę można odsiadywać. Siedzieć w kozie. Pójść, posadzić, wsadzić, wziąć, wpakować, zamknąć kogoś do kozy, czyli do więzienia. Dawniej w szkołach można było zatrzymać ucznia za karę na pewien czas po lekcjach w klasie. Określano to mianem zostawienia ucznia w kozie. Ale dziś czasami ja o kozie, a uczniowie o wozie – nie możemy się porozumieć. Tak już widać jest, że na pochyłe drzewo ...

Szarówki

Szukaj na tym blogu