Przejdź do głównej zawartości

Wokół twórczości

Nie pamiętam już gdzie i kiedy poznałem pana Wojciecha Pestkę - pisarza, poetę, dramaturga i scenarzystę. Pana, bo nigdy nie przeszliśmy na "ty". Pamiętam za to doskonale spotkanie autorskie z panem Wojciechem w "Resursie Obywatelskiej", na którym byliśmy z żoną Madzią. Była to chyba promocja książki "Ballada o żyletce". Rok 2009. Ciepły, pogodny i mądry człowiek. Takim go zapamiętałem. Potem wpadła mi w ręce jego książka poetycka "Dziesięć wierszy dla Grosza". Bardzo mi się zresztą podobała konstrukcja tego tomu. 

Nie udało mi się zaprosić pana Pestki do jury Regionalnego Konkursu Literackiego, który od szesnastu lat organizuję w "Arce". Próbowaliśmy wielokrotnie, ale często pan Wojciech był poza Radomiem. A do mnie docierały tylko informacje o jego licznych nagrodach. Planowałem też zaprosić pisarza do swoich wywiadów telewizyjnych w "ObiektywnieTV". Tego planu także nie udało się zrealizować. Ale udało się nagrać audycję z wierszami poety w interpretacji Magdaleny Gliszczyńskiej, w ramach mojej "Szarej strefy poezji". Rozmawiałem z panem Wojtkiem tuż po niej i bardzo się cieszył. A jakiś czas później wymieniliśmy się książkami. Dostałem od niego m.in. jego "Bezsenne" wraz z dedykacją. 

 

źródło: "Resursa Obywatelska"

 

Kiedy w "Resursie Obywatelskiej" ruszył prowadzony przeze mnie projekt "Recenzenci Resursy" i pomysł na książkę z wywiadami, z regionalnymi twórcami, od razu zaprosiłem pana Pestkę. Wywiad z nim przeprowadzała Lidia Mikocka - Rosińska. Wiedzieliśmy, że pan Wojciech ma problemy zdrowotne, ale nie wiedzieliśmy, że tak poważne. Zwłaszcza, że w rozmowach z nami nigdy się nie skarżył. Niestety tej najważniejszej rozmowy, przygotowywanej do książki nie udało się dokończyć. Pan Wojtek zmarł na początku kwietnia. Informację o jego śmierci pierwsza przekazała mi Lidka. Z Lidką też byliśmy na pogrzebie pisarza. Kiedy wróciłem do domu, spadł z półki mój tomik. Śmiałem się, że pan Wojtek dziękuję za udział w pogrzebie, a może po prostu wyrzuca słabe książki.     

W tym wspomnieniowym, listopadowym czasie chciałbym przypomnieć sylwetkę pana Wojtka Pestki w cyklu "Szare eminencje" na portalu "Kozirynek.online". W "Resursie" odbędzie się też spotkanie wokół twórczości pana Pestki, które poprowadzimy z Lidią Mikocką - Rosińską. Sylwetkę i twórczość pisarza przypomną uczniowie "Kochanowskiego" i radomskiego "Plastyka". Poeci Grup: "Tygiel" i "Erato" być może przeczytają też własne utwory funeralne. Być może inspirowane twórczością poety, która przypomniana przeze mnie, bardzo się podobała na warsztatach literackich. Ja także napisałem okolicznościowy wiersz, inspirowany konwencją jego tomu:

    

Groszek, pora umierać 

pamięci Wojciecha Pestki

Groszek, pora umierać

Trochę żal tak

To wszystko zostawić

 

Ale trzeba

Niczego się nie da zabierać

 

Układam listę

Pożegnań

 

Wciąż dopisuję

Nikogo nie skreślam

 

Ależ to życie

Szybko nam leci

 

A dookoła 

Brzydki, zimny

Kwiecień

 

(Adrian Szary)

 

A dookoła brzydki, zimny październik... 

 


Popularne posty z tego bloga

Piosenka o Sylwii

Podążając nadal onomastyczną ścieżką, dziś na blogu publikuję "Piosenkę o Sylwii". Bo o tym imieniu jeszcze nie pisałem.    Rys. Ola Zasada-Sójka Piosenka o Sylwii Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. Niech imperatyw mój ciebie nie dziwi, mało jest wierszy, piosenek o Sylwii. A każda Sylwia powinna mieć wierszyk, więc mam nadzieję, że mój będzie pierwszy. Jak go zakończyć, jak uciec z matni, może refleksją, że to nie ostatni wiersz i piosenka, na której tekst zerkasz I której Sylwia jest bohaterką. Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. (Adrian Szary) Piosenka jest oczywiście z przymrużeniem oka, ale pisząc poważnie dwan...

36. Regionalny Konkurs Literacki - werdykt

 Miło nam poinformować o werdykcie w 36. Regionalnym Konkursie Literackim.    Okładka: Paulina Krajewska   W kategorii młodzież: I Nagroda Hanna Sobuta - Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; II Nagroda Franciszek Potrzebowski - VI Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Jana Kochanowskiego w Radomiu; III Nagroda Lena Poneta - I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Radomiu; Wyróżnienia: Zuzanna Rybicka -  Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; Kinga Siara - X Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Stanisława Konarskiego w Radomiu; Zuzanna Dębowska - Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej w Białobrzegach; Wiktoria Cieślik - XIII Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Polskich Noblistów w Radomiu.   W kategorii dorośli: I Nagroda - Klaudia Kędzierska - Wydział Filologiczno-Pedagogiczny Uniwersytetu Radomskiego im. Kazimierza Pułaskiego; II Nagroda - Am...

Koza

Koza może być biała, czarna, łaciata. Angorska lub kaszmirska (o długiej, pięknej sierści). Może być też górska. A nawet głupia i młoda. Tak potocznie określa się młodą, naiwną dziewczynę. Rys. Sylwester Zakrzewski           Żelazna koza to rodzaj piecyka. Żelaznego z rurą. Koza beczy i bodzie. A zatem można też beczeć jak koza. A czy można grać na kozie? Oczywiście, że można. W muzyce grać na kozie to inaczej grać na dudach. Ale ja akurat znam się na tym tyle, co koza na pieprzu, czyli wcale.           Kozę można odsiadywać. Siedzieć w kozie. Pójść, posadzić, wsadzić, wziąć, wpakować, zamknąć kogoś do kozy, czyli do więzienia. Dawniej w szkołach można było zatrzymać ucznia za karę na pewien czas po lekcjach w klasie. Określano to mianem zostawienia ucznia w kozie. Ale dziś czasami ja o kozie, a uczniowie o wozie – nie możemy się porozumieć. Tak już widać jest, że na pochyłe drzewo ...