Przejdź do głównej zawartości

Publikacje


Już za tydzień Radomskie Targi Wydawnictw Regionalnych. O moich wydawnictwach literackich pisałem wielokrotnie na tym blogu. Mój pierwszy tomik poezji ukazał się w roku 2007. Nosił tytuł „Wianek z myśli”. Po nim było siedem kolejnych: „CV” (2011); „Abecedarium” (2012); „Sylwa” (2013); „Heureza” (2013); „Horoskopy” (2015); „Dekontaminacja” (2017); „Kontenans” (2019). Wydałem także dwa zbiory bajek: „Szarówki” (2009) i „Świat to bajka” (2015). W roku 2010 ukazał się mój zbiór opowiadań „Pierwodruki i przedruki”, a w 2015 – monodram „Bal”. Jestem też autorem bajkowej trylogii powieściowej, wydawanej w latach 2016-2018: „Majka i zagubiony Antek”; „Majka, Franek ekolog i Krzyś podróżnik” oraz „Majka, rozśpiewana Cecylka i pracowita Basia”. Razem piętnaście książek.

W ramach warsztatów literackich zredagowałem również jedenaście antologii: „Puzzle pamięci” (2008); „Nowa Teoria Literatury Użytkowej” (2009); „Na szarym początku…” (2010/2011); „Asocjacje” (2012); „Panopticum” (2013/2014); „Onoma” (2015); „Prosta piosenka o Nadziei” (2016); „Maski” (2017); „Oko” (2018); „Lustro” (2018); „Tygiel” (2019). Ukazały się również audiobooki: „Szary” (2017); „Ucho” (2018); „Kolorowy” (2018); „Erato” (2019) i płyta „Arkowo – bajkowo” (2011).

Rys. Olga Stodulska


Wiele moich tekstów znalazło się w czasopismach m.in. „Siewca”, „Iskierki”, „Rycerz Młodych”, „Gazeta Akademicka”, „Głos Humanisty”, „A4”, „Polformance”, „Światłocienie”, „Ofensywa”, „Philosophia”, „Nasza Rota”, „Miesięcznik Prowincjonalny”, „Resursa”, „Migotania”, „Akant”, „Bluszcz”, „Angora”, „Gazeta Wyborcza”, antologiach m.in. „Poezja Młodych Województwa Radomskiego”, „Antologia Współczesnej Poezji Polskiej”, „Graffiti wyobraźni”, „Jak jeden ptak”, „Prawdy zamknięte”, „Metafora współczesności”, "Poezja po zmierzchu", "Strefa ciszy" oraz na portalach m.in. „Salon Literacki”, „Zeszyty Poetyckie”, „Pisarze.pl”, „Poezja na każdy dzień” i „Kozirynek”.

I na koniec, przy tej okazji, chciałbym wspomnieć o publikacjach naukowych. Są wśród nich artykuły pisane główne dla czasopisma „Guliwer” oraz do roczników: „Radomskie Studia Humanistyczne” czy „Radomskie Studia Filologiczne”. Poświęcone są głównie literaturze dziecięcej i sylwetkom: Jana Brzechwy i Leszka Kołakowskiego. Z twórczości pierwszego pisałem pracę magisterską, z drugiego – doktorską.       

Wykaz publikacji naukowych:

1.    Magiczna siła wyobraźni, „Guliwer” 2007 nr 4, s. 100-103.
2.    Czy „bajka zawsze jest tylko bajką?” O fantastyce naukowej w twórczości Jana Brzechwy (współaut. A. Kalinowska), [w:] Fantastyka XIX i XX wieku. Granice i pogranicza, pod red. J. Szcześniak, Lublin 2007, s. 89-101.
3.    Wątki autobiograficzne w „Panu Kleksie” Jana Brzechwy, [w:] Teksty kultury w szkole, pod red. B. Myrdzik, L. Tymiakina, Lublin 2008, s. 217-225.
4.    Echa wojny w „Akademii Pana Kleksa”, „Guliwer” 2009 nr 1, s. 56-61.
5.    Kot jaki jest każdy widzi, „Guliwer” 2009 nr 3, s. 17-21.
6.    Aksjologia dla starszych i młodszych czytelników, czyli świat wartości w „13 bajkach z Królestwa Lailonii dla dużych i małych” Leszka Kołakowskiego, [w:] Przeobrażenia w kulturze i edukacji na przełomie XX i XXI wieku, pod red. M. Karwatowskiej, A. Siwca, Chełm 2010, s. 329-336.
7.    Przedstawiciele różnych kultur jako bohaterowie bajek literackich, [w:] Oswajanie inności w edukacji polonistycznej, pod red. B. Myrdzik, E. Dunaj, Lublin 2010, s. 133-142.
8.      Aksjologia w Akademii, [w:] Nie bój Brzechwy. Studia i szkice kleksograficzne, pod red. J. Malickiego, J. Papuzińskiej, Katowice 2010, s. 112-117.
9.    Jakie wartości znajdziemy w Lailonii, czyli kilka słów na temat aksjologii w 13 bajkach z Królestwa Lailonii dla dużych i małych Leszka Kołakowskiego, „Guliwer” 2010 nr 1, s. 42-46.
10. Warsztaty literackie, jako lekcyjne i pozalekcyjne sposoby motywowania do twórczości, [w:] Twórczość w szkole. Rzeczywiste i możliwe aspekty zagadnienia, pod red. B. Myrdzik, M. Karwatowskiej, Lublin 2011, s. 215-224.
11. „Śmierć to jedyna liryka prawdziwa”. O pojęciu śmierci w poezji Jana Brzechwy, [w:] Język pisarzy. Problemy słownictwa, pod red. T. Korpysza, A. Kozłowskiej, Warszawa 2011, t. 3, s. 157-166.
12. Szarówki, czyli mój wkład w akcję „Cała Polska czyta dzieciom”, „Guliwer” 2011 nr 3, s. 53-54.
13. „Klucz niebieski” i „Rozmowy z diabłem”, czyli sacrum w zapomnianych cyklach bajek Leszka Kołakowskiego, „Guliwer” 2012 nr 3, s. 27-34.
14. Szkoła pana Tuwima, czyli aksjologia w bajkach Skamandryty, „Guliwer” 2013 nr 1, s. 8-12.
15. Nosorożec, Królik i Dudek, czyli cierpienie w bajkach Leszka Kołakowskiego, „Guliwer” 2013 nr 2, s. 5-9.
16. Aksjologia, czyli świat wartości w literackich utworach Leszka Kołakowskiego, „Radomskie Studia Humanistyczne” 2013, t. 1, s. 301-322.
17. Radom i inne wątki autobiograficzne w „Panu Kleksie”, „Radomskie Studia Humanistyczne" 2015, t. 2, s. 89-98.
18. Książki z dziećmi pisane, „Guliwer” 2017 nr 2, s. 63-66.
19. Przypomnienie Marii Gorzechowskiej (O szczurku Krokodylku), „Guliwer” 2018 nr 4, s. 84-85.
20. Wolność kocham i rozumiem. O językowym obrazie wolności wśród radomskich studentów i uczniów, „Radomskie Studia Filologiczne” nr 2/6/2017, s. 47-52.
21. Aksjologia Żeromskiego, czyli kilka słów na temat świata wartości w wybranych utworach pisarza, „Radomskie Studia Filologiczne” nr 1/7/2018, s. 14-26.
 


Popularne posty z tego bloga

Piosenka o Sylwii

Podążając nadal onomastyczną ścieżką, dziś na blogu publikuję "Piosenkę o Sylwii". Bo o tym imieniu jeszcze nie pisałem.    Rys. Ola Zasada-Sójka Piosenka o Sylwii Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. Niech imperatyw mój ciebie nie dziwi, mało jest wierszy, piosenek o Sylwii. A każda Sylwia powinna mieć wierszyk, więc mam nadzieję, że mój będzie pierwszy. Jak go zakończyć, jak uciec z matni, może refleksją, że to nie ostatni wiersz i piosenka, na której tekst zerkasz I której Sylwia jest bohaterką. Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. (Adrian Szary) Piosenka jest oczywiście z przymrużeniem oka, ale pisząc poważnie dwan...

36. Regionalny Konkurs Literacki - werdykt

 Miło nam poinformować o werdykcie w 36. Regionalnym Konkursie Literackim.    Okładka: Paulina Krajewska   W kategorii młodzież: I Nagroda Hanna Sobuta - Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; II Nagroda Franciszek Potrzebowski - VI Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Jana Kochanowskiego w Radomiu; III Nagroda Lena Poneta - I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Radomiu; Wyróżnienia: Zuzanna Rybicka -  Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; Kinga Siara - X Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Stanisława Konarskiego w Radomiu; Zuzanna Dębowska - Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej w Białobrzegach; Wiktoria Cieślik - XIII Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Polskich Noblistów w Radomiu.   W kategorii dorośli: I Nagroda - Klaudia Kędzierska - Wydział Filologiczno-Pedagogiczny Uniwersytetu Radomskiego im. Kazimierza Pułaskiego; II Nagroda - Am...

Koza

Koza może być biała, czarna, łaciata. Angorska lub kaszmirska (o długiej, pięknej sierści). Może być też górska. A nawet głupia i młoda. Tak potocznie określa się młodą, naiwną dziewczynę. Rys. Sylwester Zakrzewski           Żelazna koza to rodzaj piecyka. Żelaznego z rurą. Koza beczy i bodzie. A zatem można też beczeć jak koza. A czy można grać na kozie? Oczywiście, że można. W muzyce grać na kozie to inaczej grać na dudach. Ale ja akurat znam się na tym tyle, co koza na pieprzu, czyli wcale.           Kozę można odsiadywać. Siedzieć w kozie. Pójść, posadzić, wsadzić, wziąć, wpakować, zamknąć kogoś do kozy, czyli do więzienia. Dawniej w szkołach można było zatrzymać ucznia za karę na pewien czas po lekcjach w klasie. Określano to mianem zostawienia ucznia w kozie. Ale dziś czasami ja o kozie, a uczniowie o wozie – nie możemy się porozumieć. Tak już widać jest, że na pochyłe drzewo ...