Przejdź do głównej zawartości

Onoma

W środę, w Stowarzyszeniu Centrum Młodzieży – „Arka” w Radomiu odbyły się ostatnie w tym roku kalendarzowym, prowadzone przeze mnie, warsztaty literackie. Zakończyliśmy szósty rok spotkań. Wkrótce, nakładem radomskiego wydawnictwa „Lucky”, ukaże się kolejna książka, będąca pokłosiem naszych, cyklicznych zajęć oraz XII i XIII edycji Regionalnego Konkursu Literackiego.




Książka nosić będzie tytuł „Onoma”. Poza moimi wierszami, w publikacji znajdą się teksty: Oliwii Bąk, Jerzego Bąka, Katarzyny Bednarczyk, Moniki Bieniek, Bożenny Katus – Błaszczyk, Katarzyny Budzik, Moniki Dróżdż, Agaty Dumy, Pauli Florczyk, Anny Gajdy, Izabeli Galińskiej, Teresy Zofii Głuch, Ady Grochali, Grażyny Górnik, Jakuba Grzywacza, Katarzyny Jesionek, Kacpra Jędrycha, Katarzyny Kowalik, Janusza Kozłowskiego, Magdaleny Krzesickiej, Anety Kucharskiej, Damiana Lesiaka, Olgi Lewickiej, Aleksandry Młynarskiej, Elizy Moerke, Elżbiety Wawrzeckiej – Orchel, Patryka Płokity, Pauliny Podlipniak, Aleksandry Ratyńskiej, Julii Sałbut, Olgi Siek, Małgorzaty Skrok, Ady Świderskiej, Aleksandry Siczek, Mateusza Wojcieszaka i Agnieszki Złotkowskiej. Szczególne znaczenie ma dla mnie publikacja wierszy nieżyjącej już warsztatowiczki Joanny Agaty Jaśkiewicz. Wśród autorów publikacji znalazła się również poetka rosyjska Luba Salomon, która odwiedza nasze warsztaty.
„Onoma” liczyć będzie osiemdziesiąt stron. Ponad trzydziestu autorów, w kategorii wiekowej od uczniów szkół podstawowych, przez gimnazjalistów, licealistów, studentów aż po seniorów, prezentuje w niej po dwa swoje wiersze. Będzie to już szósta antologia, która tradycyjnie nie powstałaby, gdyby nie przychylność władz „Arki”: Pani Ewy Kamińskiej i Księdza Andrzeja Tuszyńskiego. Promocja książki ruszy na początku 2015 roku.     

Popularne posty z tego bloga

Piosenka o Sylwii

Podążając nadal onomastyczną ścieżką, dziś na blogu publikuję "Piosenkę o Sylwii". Bo o tym imieniu jeszcze nie pisałem.    Rys. Ola Zasada-Sójka Piosenka o Sylwii Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. Niech imperatyw mój ciebie nie dziwi, mało jest wierszy, piosenek o Sylwii. A każda Sylwia powinna mieć wierszyk, więc mam nadzieję, że mój będzie pierwszy. Jak go zakończyć, jak uciec z matni, może refleksją, że to nie ostatni wiersz i piosenka, na której tekst zerkasz I której Sylwia jest bohaterką. Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. (Adrian Szary) Piosenka jest oczywiście z przymrużeniem oka, ale pisząc poważnie dwan...

36. Regionalny Konkurs Literacki - werdykt

 Miło nam poinformować o werdykcie w 36. Regionalnym Konkursie Literackim.    Okładka: Paulina Krajewska   W kategorii młodzież: I Nagroda Hanna Sobuta - Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; II Nagroda Franciszek Potrzebowski - VI Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Jana Kochanowskiego w Radomiu; III Nagroda Lena Poneta - I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Radomiu; Wyróżnienia: Zuzanna Rybicka -  Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; Kinga Siara - X Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Stanisława Konarskiego w Radomiu; Zuzanna Dębowska - Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej w Białobrzegach; Wiktoria Cieślik - XIII Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Polskich Noblistów w Radomiu.   W kategorii dorośli: I Nagroda - Klaudia Kędzierska - Wydział Filologiczno-Pedagogiczny Uniwersytetu Radomskiego im. Kazimierza Pułaskiego; II Nagroda - Am...

Koza

Koza może być biała, czarna, łaciata. Angorska lub kaszmirska (o długiej, pięknej sierści). Może być też górska. A nawet głupia i młoda. Tak potocznie określa się młodą, naiwną dziewczynę. Rys. Sylwester Zakrzewski           Żelazna koza to rodzaj piecyka. Żelaznego z rurą. Koza beczy i bodzie. A zatem można też beczeć jak koza. A czy można grać na kozie? Oczywiście, że można. W muzyce grać na kozie to inaczej grać na dudach. Ale ja akurat znam się na tym tyle, co koza na pieprzu, czyli wcale.           Kozę można odsiadywać. Siedzieć w kozie. Pójść, posadzić, wsadzić, wziąć, wpakować, zamknąć kogoś do kozy, czyli do więzienia. Dawniej w szkołach można było zatrzymać ucznia za karę na pewien czas po lekcjach w klasie. Określano to mianem zostawienia ucznia w kozie. Ale dziś czasami ja o kozie, a uczniowie o wozie – nie możemy się porozumieć. Tak już widać jest, że na pochyłe drzewo ...