Przejdź do głównej zawartości

Kwadrans. Antologia

W radomskim wydawnictwie "Lucky" powstaje właśnie 15. antologia na 15-lecie warsztatów literackich, prowadzonych przeze mnie w Stowarzyszeniu Centrum Młodzieży "Arka", w Radomiu, od 2008 roku. Składem i projektem okładki zajął się Piotr Skrzypczak. Na okładce znalazł się mój ulubiony obraz Urszuli Świerczyńskiej, zatytułowany Should I stay or should I go. Nad całością czuwa szef wydawnictwa "Lucky" Robert Stępień.

Publikacja liczy 208 stron, około 200 tekstów, ponad 80-ciu autorów. Wydawnictwo, zatytułowane "Kwadrans", ukaże się w 300 egzemplarzach. Promocja książki przewidziana jest na marzec. Sporo w niej wierszy. Dużo prozy. Całość poprzedza mój wstęp, który zamieszczam dziś na tym moim literackim blogu. Oto on:  

 

Projekt okładki: Piotr Skrzypczak. Na okładce obraz Urszuli Świerczyńskiej Should I stay or should I go

Kwadrans

 

„Czasem napisanie wiersza zajmuje kwadrans, a czasem piętnaście lat…” To sentencja Anety Kamili Sieradz, która doskonale pasuje do niniejszej książki. Od pierwszych warsztatów literackich w radomskiej „Arce” minęło piętnaście lat. I mamy oto piętnastą książkę. Symboliczny kwadrans. A przecież jak w piosence Zbigniewa Preisnera: „to wszystko miało trwać najwyżej pięć lat, a może mniej...” Przetrwało piętnaście. I mam nadzieję, że to nie ostatnie nasze słowo.

Jubileuszowa publikacja podzielona jest na trzy części: 5 minut dla Grupy Literackiej „Tygiel” z Centrum „Arka”, 5 minut dla laureatów i uczestników Regionalnego Konkursu Literackiego, organizowanego przez „Arkę”, radomski „Plastyk”, Liceum „Kochanowskiego”, XII LO i WF-P UTH w Radomiu i 5 minut dla uczestników projektu „(nie)widzialni”.

Wydanie tej książki, jak i poprzednich, nie byłoby możliwe, gdyby nie finansowe wsparcie Władz „Arki”: ks. Andrzeja Tuszyńskiego i Ewy Kamińskiej, którym serdecznie za te piętnaście lat dziękujemy. Dziękuję także Wszystkim Autorom za podzielenie się swoją twórczością. My wszyscy, jak pisze w swoim wierszu „Zegary” Paulina Krajewska: „Patrzymy na inne zegarki, a czas mija tak samo...”

Adrian Szary

Popularne posty z tego bloga

Piosenka o Sylwii

Podążając nadal onomastyczną ścieżką, dziś na blogu publikuję "Piosenkę o Sylwii". Bo o tym imieniu jeszcze nie pisałem.    Rys. Ola Zasada-Sójka Piosenka o Sylwii Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. Niech imperatyw mój ciebie nie dziwi, mało jest wierszy, piosenek o Sylwii. A każda Sylwia powinna mieć wierszyk, więc mam nadzieję, że mój będzie pierwszy. Jak go zakończyć, jak uciec z matni, może refleksją, że to nie ostatni wiersz i piosenka, na której tekst zerkasz I której Sylwia jest bohaterką. Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. (Adrian Szary) Piosenka jest oczywiście z przymrużeniem oka, ale pisząc poważnie dwan...

36. Regionalny Konkurs Literacki - werdykt

 Miło nam poinformować o werdykcie w 36. Regionalnym Konkursie Literackim.    Okładka: Paulina Krajewska   W kategorii młodzież: I Nagroda Hanna Sobuta - Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; II Nagroda Franciszek Potrzebowski - VI Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Jana Kochanowskiego w Radomiu; III Nagroda Lena Poneta - I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Radomiu; Wyróżnienia: Zuzanna Rybicka -  Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; Kinga Siara - X Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Stanisława Konarskiego w Radomiu; Zuzanna Dębowska - Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej w Białobrzegach; Wiktoria Cieślik - XIII Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Polskich Noblistów w Radomiu.   W kategorii dorośli: I Nagroda - Klaudia Kędzierska - Wydział Filologiczno-Pedagogiczny Uniwersytetu Radomskiego im. Kazimierza Pułaskiego; II Nagroda - Am...

Koza

Koza może być biała, czarna, łaciata. Angorska lub kaszmirska (o długiej, pięknej sierści). Może być też górska. A nawet głupia i młoda. Tak potocznie określa się młodą, naiwną dziewczynę. Rys. Sylwester Zakrzewski           Żelazna koza to rodzaj piecyka. Żelaznego z rurą. Koza beczy i bodzie. A zatem można też beczeć jak koza. A czy można grać na kozie? Oczywiście, że można. W muzyce grać na kozie to inaczej grać na dudach. Ale ja akurat znam się na tym tyle, co koza na pieprzu, czyli wcale.           Kozę można odsiadywać. Siedzieć w kozie. Pójść, posadzić, wsadzić, wziąć, wpakować, zamknąć kogoś do kozy, czyli do więzienia. Dawniej w szkołach można było zatrzymać ucznia za karę na pewien czas po lekcjach w klasie. Określano to mianem zostawienia ucznia w kozie. Ale dziś czasami ja o kozie, a uczniowie o wozie – nie możemy się porozumieć. Tak już widać jest, że na pochyłe drzewo ...