Wczorajszy wpis na blogu o moim udziale w
programie „20m2Łukasza” to był taki mój mały żart na Prima Aprilis.
Rzeczywiście znam się z Łukaszem Jakóbiakiem od trzydziestu lat. Chodziliśmy
razem do tej samej, radomskiej szkoły podstawowej. Prawdą jest także, że w tym
okresie nagrywaliśmy kulturalne audycje dla radomskich rozgłośni radiowych. Do
dziś także mamy ze sobą kontakt. Nigdy jednak nie byłem w jego warszawskiej
kawalerce. Kto wie? Może kiedyś… Póki co, Łukasz zaprasza dużo bardziej
wartościowe i zasłużone osoby. I niech tak zostanie. Serdecznie polecam Wam
jego programy!
A dzisiejszy wpis na blogu będzie poważny.
Bardzo poważny. Oto jeden z moich najnowszych wierszy, poświęcony sprawom
ważnym i poważnym.
 |
| Źródło: KDK |
Strefa
ciszy
Nie mówi się raczej o smutnym dzieciństwie,
o kłótniach rodziców, oczach w mokrym oknie.
Nie opowiada o pierwszej miłości, o godzinach
w parku, spędzonych samotnie. Niechętnie
się
wraca do cierpień w szpitalu… Ten okres
życia
wchłania ciemna cisza. Bo o skrywanym w każdym
sercu żalu, nie wypada mówić. Można tylko
pisać.
Tekst „Strefa ciszy” opublikowany zostanie w
antologii, pod tym samym tytułem, nad którą pracują obecnie Monika Magda
Krajewska z portalu „Poezja na każdy dzień” i Magdalena Kapuścińska z
wydawnictwa „Poetariat”.
W wydawnictwie znajdzie się również wybór
moich wierszy, poświęconych trudnym sprawom, takim jak: śmierć naszych
bliskich, alkoholizm, przemoc domowa. I to już nie są żarty!