Przejdź do głównej zawartości

Tygiel


Trwają prace nad jedenastą antologią z warsztatów literackich, prowadzonych przeze mnie w Stowarzyszeniu Centrum Młodzieży – „Arka” w Radomiu, od 2008 roku. Tym razem książka nosić będzie tytuł „Tygiel” w nawiązaniu do nazwy Grupy Literackiej, która powstała przy SCM „Arka” na kanwie warsztatów. Pomysłodawcą nazwy jest Janusz Kozłowski. Na okładce znalazła się maszyna do pisania ofiarowana mi przez Bożennę Katus Błaszczyk. Projekt okładki i fotografie wewnątrz książki wykonała Zuzanna Wójtowicz. Składem zajął się Rafał Celej, a drukiem Roman Fituch z radomskiej drukarni „Romel”. Wydawcą antologii jest Stowarzyszenie Centrum Młodzieży – „Arka” w Radomiu, przy współpracy z autorskim wydawnictwem Magdaleny Kapuścińskiej z Wielunia.


Publikacja liczy ponad sto pięćdziesiąt stron. Zawiera teksty poetyckie i prozatorskie ponad siedemdziesięciu autorów, z których najmłodszy ma jedenaście lat, a najstarszy dziewięćdziesiąt. Łącznie w książce znalazło się ponad sto pięćdziesiąt tekstów obecnych i dawnych uczestników warsztatów literackich w „Arce”, a także członków zaprzyjaźnionej Grupy Poetyckiej „Erato” z Kozienic, laureatów XXI Regionalnego Konkursu Literackiego, organizowanego przez „Arkę” oraz zaprzyjaźnionych literatów z całej Polski, jak również z Rosji. Po raz pierwszy wydawnictwo będzie posiadać twardą oprawę, choć niewielki nakład stu pięćdziesięciu egzemplarzy. Promocja książki planowana jest na wiosnę tego roku. Warto wspomnieć, że znalazło się w niej podsumowanie jedenastu lat zajęć warsztatowych, archiwalne zdjęcia i dużo tekstów o „Arce”, która świętuje w tym roku jubileusz dwudziestolecia swojego istnienia. Partnerami książki są: „Kochanowski”, Wydział Filologiczno - Pedagogiczny UTH w Radomiu, „Plastyk”, „Poetariat”, „Poezja na każdy dzień” i „Kozienicki Dom Kultury”. Antologia ni powstałaby gdyby nie pomoc Władz "Arki": ks. Andrzej Tuszyński i Ewa Kamińska, którym w imieniu autorów i swoim własnym bardzo serdecznie dziękuję.

Popularne posty z tego bloga

Piosenka o Sylwii

Podążając nadal onomastyczną ścieżką, dziś na blogu publikuję "Piosenkę o Sylwii". Bo o tym imieniu jeszcze nie pisałem.    Rys. Ola Zasada-Sójka Piosenka o Sylwii Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. Niech imperatyw mój ciebie nie dziwi, mało jest wierszy, piosenek o Sylwii. A każda Sylwia powinna mieć wierszyk, więc mam nadzieję, że mój będzie pierwszy. Jak go zakończyć, jak uciec z matni, może refleksją, że to nie ostatni wiersz i piosenka, na której tekst zerkasz I której Sylwia jest bohaterką. Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. (Adrian Szary) Piosenka jest oczywiście z przymrużeniem oka, ale pisząc poważnie dwan...

36. Regionalny Konkurs Literacki - werdykt

 Miło nam poinformować o werdykcie w 36. Regionalnym Konkursie Literackim.    Okładka: Paulina Krajewska   W kategorii młodzież: I Nagroda Hanna Sobuta - Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; II Nagroda Franciszek Potrzebowski - VI Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Jana Kochanowskiego w Radomiu; III Nagroda Lena Poneta - I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Radomiu; Wyróżnienia: Zuzanna Rybicka -  Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; Kinga Siara - X Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Stanisława Konarskiego w Radomiu; Zuzanna Dębowska - Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej w Białobrzegach; Wiktoria Cieślik - XIII Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Polskich Noblistów w Radomiu.   W kategorii dorośli: I Nagroda - Klaudia Kędzierska - Wydział Filologiczno-Pedagogiczny Uniwersytetu Radomskiego im. Kazimierza Pułaskiego; II Nagroda - Am...

Koza

Koza może być biała, czarna, łaciata. Angorska lub kaszmirska (o długiej, pięknej sierści). Może być też górska. A nawet głupia i młoda. Tak potocznie określa się młodą, naiwną dziewczynę. Rys. Sylwester Zakrzewski           Żelazna koza to rodzaj piecyka. Żelaznego z rurą. Koza beczy i bodzie. A zatem można też beczeć jak koza. A czy można grać na kozie? Oczywiście, że można. W muzyce grać na kozie to inaczej grać na dudach. Ale ja akurat znam się na tym tyle, co koza na pieprzu, czyli wcale.           Kozę można odsiadywać. Siedzieć w kozie. Pójść, posadzić, wsadzić, wziąć, wpakować, zamknąć kogoś do kozy, czyli do więzienia. Dawniej w szkołach można było zatrzymać ucznia za karę na pewien czas po lekcjach w klasie. Określano to mianem zostawienia ucznia w kozie. Ale dziś czasami ja o kozie, a uczniowie o wozie – nie możemy się porozumieć. Tak już widać jest, że na pochyłe drzewo ...