Przejdź do głównej zawartości

Teatr. Piosenki. Poezja

Dużo ostatnio dzieje się w życiu artystycznym mojej szkoły, w której pracuję – Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 6 im. Jana Kochanowskiego w Radomiu.
Październik rozpoczęliśmy Przeglądem Teatrów Amatorskich w „Resursie Obywatelskiej”. Zaprezentowaliśmy na nim spektakl „Klucz niebieski”, na podstawie tekstu Leszka Kołakowskiego. Sztuka powstała, jako wynik współpracy uczniów gimnazjum i liceum „Kochanowskiego”, Miejskiego Ośrodka Socjoterapii „Pałacyk” oraz grupy teatralnej, działającej w Stowarzyszeniu Centrum Młodzieży – „Arka”, pod kierunkiem Karoliny Skrzek i moim. Dodatkowo reaktywowaliśmy z Karoliną nasz autorski monodram „Bal”. Zapraszam do obejrzenia relacji z tego spektaklu na portalu „Co za dzień” tutaj, wysłuchania wywiadu z Karolcią na stronie „Radia Plus” tutaj i obejrzenia relacji z całego Przeglądu na stronie „Resursy Obywatelskiej” w „Magazynie Kulturalnym” tutaj.
Drugim ważnym wydarzeniem był I Regionalny Przegląd Piosenki Polskiej, zorganizowany przez Parlament Młodzieży Miasta Radomia oraz Samorząd Uczniowski ZSO nr 6, którego jestem opiekunem. Występy około czterdziestu uczestników oceniałem wraz z Panią Iwoną Skwarek, Natalią Sulimą i organizatorem imprezy Piotrem Nawrotem, któremu dziękuję za zaproszenie do Jury. Była to dla mnie, jako dla człowieka słowa, poety i polonisty, prawdziwa przyjemność, bo konkurs upowszechniał wyłącznie polskie piosenki. Zapraszam do zapoznania się z werdyktem tutaj, obejrzenia fotorelacji z Przeglądu na stronie szkoły tutaj  oraz krótkiego materiału w „Teledzienniku” TV Dami tutaj.
Przed nami jeszcze jedna ważna uroczystość – II „Szkolne Zaduszki Kochanowskie”, zainicjowane przed rokiem przeze mnie i moich przyjaciół Agę Złotkowską i Rafała Błędowskiego po śmierci naszej uczennicy Asi… Krótki program artystyczny, złożony z poezji żałobnej w pięciu językach: polskim, angielskim, niemieckim, francuskim i rosyjskim ma być refleksją nad przemijaniem i śmiercią, a przede wszystkim okazją do wspomnienia zmarłych nauczycieli, uczniów i absolwentów „Kochanowskiego”. Zapowiedź tegorocznej edycji znajdziecie na stronie szkoły tutaj, a relacje z I „Szkolnych Zaduszek Kochanowskich” na portalu „Rekord24.pl” tutaj oraz w galerii ZSO nr 6 tutaj.
         Jeśli dodamy do tego dwie duże imprezy, przygotowane we współpracy z Radomskim Klubem Środowisk Twórczych i Galerią – „Łaźnia”, czyli „Narodowe Czytanie Sienkiewicza” tutaj i wieczór literacki Pawła i Pauliny Podlipniaków, relacja tutaj, o których wspominałem już na tym blogu, to widać, że rzeczywiście nasze jesienne, radomskie życie kulturalne kwitnie. Byle tak dalej. Póki co, dziś wieczorem w teatrze ostatni spektakl, w ramach „Międzynarodowego Festiwalu Gombrowiczowskiego”, a mianowicie „Operetka”. Trzeba to zobaczyć!

Popularne posty z tego bloga

Piosenka o Sylwii

Podążając nadal onomastyczną ścieżką, dziś na blogu publikuję "Piosenkę o Sylwii". Bo o tym imieniu jeszcze nie pisałem.    Rys. Ola Zasada-Sójka Piosenka o Sylwii Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. Niech imperatyw mój ciebie nie dziwi, mało jest wierszy, piosenek o Sylwii. A każda Sylwia powinna mieć wierszyk, więc mam nadzieję, że mój będzie pierwszy. Jak go zakończyć, jak uciec z matni, może refleksją, że to nie ostatni wiersz i piosenka, na której tekst zerkasz I której Sylwia jest bohaterką. Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. (Adrian Szary) Piosenka jest oczywiście z przymrużeniem oka, ale pisząc poważnie dwan...

36. Regionalny Konkurs Literacki - werdykt

 Miło nam poinformować o werdykcie w 36. Regionalnym Konkursie Literackim.    Okładka: Paulina Krajewska   W kategorii młodzież: I Nagroda Hanna Sobuta - Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; II Nagroda Franciszek Potrzebowski - VI Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Jana Kochanowskiego w Radomiu; III Nagroda Lena Poneta - I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Radomiu; Wyróżnienia: Zuzanna Rybicka -  Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu; Kinga Siara - X Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Stanisława Konarskiego w Radomiu; Zuzanna Dębowska - Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej w Białobrzegach; Wiktoria Cieślik - XIII Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Polskich Noblistów w Radomiu.   W kategorii dorośli: I Nagroda - Klaudia Kędzierska - Wydział Filologiczno-Pedagogiczny Uniwersytetu Radomskiego im. Kazimierza Pułaskiego; II Nagroda - Am...

Koza

Koza może być biała, czarna, łaciata. Angorska lub kaszmirska (o długiej, pięknej sierści). Może być też górska. A nawet głupia i młoda. Tak potocznie określa się młodą, naiwną dziewczynę. Rys. Sylwester Zakrzewski           Żelazna koza to rodzaj piecyka. Żelaznego z rurą. Koza beczy i bodzie. A zatem można też beczeć jak koza. A czy można grać na kozie? Oczywiście, że można. W muzyce grać na kozie to inaczej grać na dudach. Ale ja akurat znam się na tym tyle, co koza na pieprzu, czyli wcale.           Kozę można odsiadywać. Siedzieć w kozie. Pójść, posadzić, wsadzić, wziąć, wpakować, zamknąć kogoś do kozy, czyli do więzienia. Dawniej w szkołach można było zatrzymać ucznia za karę na pewien czas po lekcjach w klasie. Określano to mianem zostawienia ucznia w kozie. Ale dziś czasami ja o kozie, a uczniowie o wozie – nie możemy się porozumieć. Tak już widać jest, że na pochyłe drzewo ...