Przejdź do głównej zawartości

Weltschmerz

       U progu nowego roku szkolnego, wiersz napisany z myślą o wszystkich nauczycielach, a zwłaszcza polonistach:

Weltschmerz

polonista
wchodzi
do sali

rozgląda się
uśmiecha
siada za katedrą

zakłada
okulary
otwiera dziennik

pyta na czym
skończyliśmy
ostatnią lekcję

prosi z książką
do tablicy
czytajmy powolutku

Horacego
Morsztyna
Goethego

interpretujmy
zapiszmy
weltschmerz

dni
tygodnie
lata

stopnie piątki
świadectwo
dojrzałości

kwitną kasztany
życie szkoły

nagle u polonisty
problemy z biologią
trudne lekcje chemii

okrutne zajęcia
matematyki
liczenie

godziny
minuty
sekundy

straszna historia
polonista
odchodzi

okazała katedra
stopnie nekropolii

świadectwo
opadają kasztany
dojrzałość

piątki czwartki
środy szkoła
życia

weltschmerz

Popularne posty z tego bloga

Konkurs literacki i recytatorski

Serdecznie zapraszamy do udziału w konkursach, organizowanych przez Stowarzyszenie Centrum Młodzieży – „Arka” w Radomiu, przy współpracy z ZSO nr 6 im. Jana Kochanowskiego oraz ZSP im. Józefa Brandta. Mowa o jubileuszowym XX Regionalnym Konkursie Literackim i IV Konkursie Arkowym Recytatorsko – Aktorskim „KARA”. Do udziału w pierwszym konkursie, XX RKL, zapraszamy uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych z terenu Radomia. Przedmiotem konkursu będzie przygotowanie własnego wpisu blogowego o tematyce kulturalnej. Może to być opis jakiegoś wydarzenia kulturalnego lub podzielenie się własną twórczością czy pasją.

Zgłoszenia prac, podpisane imieniem i nazwiskiem autora, wraz z jego wiekiem, nazwą szkoły i nazwiskiem opiekuna, przyjmować będziemy do 18 maja 2018 roku, pod adresem e-mail: adrianszary[at]wp.pl. Finał konkursu zaplanowany jest na 23 maja 2018 roku o godzinie 17.30 w „Arce”, przy ul. Chrobrego 7/9. Gościem specjalnym będzie radomska blogerka Honorata Dyjasek. Do…

Męczennicy

Piją dwa litry tygodniowo. Milczą, by nie marnować słowa. Palą, tak średnio, trzy paczki dziennie. Nie płaczą. Nawet gdy nieprzyjemnie. Muszą być silni. I zawsze zdrowi. Do załatwiania spraw finansowych.


I kiedy trzeba - czasem dać w mordę. Ustąpić miejsca. Nieść ciężką torbę. Raczej się z uczuć innym nie zwierzać. Lepiej naprawić. Dojeść z talerza. Wreszcie po cichu odchodzą. Na serce. Bo wiedzą. Widzą. I kochają więcej. 

Jubileusz warsztatów literackich