Spadam w nieczułość

Niedawno dotarła do mnie książka, zaprzyjaźnionej poetki Natalii Owsianej - Bilskiej, zatytułowana "Spadam w nieczułość". Książka poetycka jest efektem konkursu "Mam kota na punkcie poezji", organizowanego przez Fundację "Poetariat".

To zbiór pięćdziesięciu wierszy. Bardzo lapidarnych. Bardzo sobie tę lapidarność cenię. Im jestem starszy, sam piszę coraz rzadziej i krócej. Wiele się z tej książki nauczyłem. O życiu. O kobietach. Podmiot liryczny jest w tym tomie grzeczną dziewczynką, prowokującą femme fatale, wierną żoną, która "przywiera do dna garnka jak gotujące się ziemniaki".

zdjęcie własne

Bohaterka liryczna książki jest też szaloną artystką, czarodziejką, która "poezją płaci za prozę życia" i marzy, bo "świat upomina się o tych, którzy marzą". W tomie znalazłem wszystkie odcienie kobiecości. Zgadzam się z rekomendacjami: redaktorki i wydawczyni tomu Magdaleny Kapuścińskiej, poetki i blogerki Moniki Magdy Krajewskiej oraz literaturoznawcy Wojciecha Janisio.

To pięknie wydany, bardzo dojrzały, sprawny warsztatowo tom. Serdecznie polecam tę książkę zarówno kobietom jak i mężczyznom. Warto może czasem choć na chwilę "spaść w nieczułość".

Popularne posty z tego bloga

Piosenka o Sylwii

Podążając nadal onomastyczną ścieżką, dziś na blogu publikuję "Piosenkę o Sylwii". Bo o tym imieniu jeszcze nie pisałem. Rys. Ola Zasada-Sójka Piosenka o Sylwii Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. Niech imperatyw mój ciebie nie dziwi, mało jest wierszy, piosenek o Sylwii. A każda Sylwia powinna mieć wierszyk, więc mam nadzieję, że mój będzie pierwszy. Jak go zakończyć, jak uciec z matni, może refleksją, że to nie ostatni wiersz i piosenka, na której tekst zerkasz I której Sylwia jest bohaterką. Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. (Adrian Szary) Piosenka jest oczywiście z przymrużeniem oka, ale pisząc poważnie dwan...

35. Regionalny Konkurs Literacki

Zapraszamy do udziału w konkursie. Rys. Ola Zasada-Sójka 35. Regionalny Konkurs Literacki Zapraszamy do udziału w 35. Regionalnym Konkursie Literackim, organizowanym przez Stowarzyszenie Centrum Młodzieży „ Arka” w Radomiu, przy współpracy z VI Liceum Ogólnokształcącym z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Jana Kochanowskiego, XII Liceum Ogólnokształcącym im. Witolda Gombrowicza, Zespołem Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu oraz Wydziałem Filologiczno – Pedagogicznym Uniwersytetu Radomskiego im. Kazimierza Pułaskiego. Przedmiotem konkursu będzie jeden autorski wiersz o tematyce dowolnej. Teksty oceniać będzie poetka Karolina Gawrjołek - członkini Grupy Poetyckiej "Erato", działającej w Kozienickim Domu Kultury im. Bogusława Klimczuka, autorka książki poetyckiej „When taurus fall in love”. Konkurs kierowany jest do osób, piszących poezję, z terenu Radomia i okolic. Prace oceniane będą w dwóch kategoriach: 15-18 lat i powyżej 18 roku życia...

Koza

Koza może być biała, czarna, łaciata. Angorska lub kaszmirska (o długiej, pięknej sierści). Może być też górska. A nawet głupia i młoda. Tak potocznie określa się młodą, naiwną dziewczynę. Rys. Sylwester Zakrzewski Żelazna koza to rodzaj piecyka. Żelaznego z rurą. Koza beczy i bodzie. A zatem można też beczeć jak koza. A czy można grać na kozie? Oczywiście, że można. W muzyce grać na kozie to inaczej grać na dudach. Ale ja akurat znam się na tym tyle, co koza na pieprzu, czyli wcale. Kozę można odsiadywać. Siedzieć w kozie. Pójść, posadzić, wsadzić, wziąć, wpakować, zamknąć kogoś do kozy, czyli do więzienia. Dawniej w szkołach można było zatrzymać ucznia za karę na pewien czas po lekcjach w klasie. Określano to mianem zostawienia ucznia w kozie. Ale dziś czasami ja o kozie, a uczniowie o wozie – nie możemy się porozumieć. Tak już widać jest, że na pochyłe drzewo ...

Szarówki

Szukaj na tym blogu