Przejdź do głównej zawartości

Ars w "Resursie"

Obraz
Autor:

Wczoraj, to jest 13 kwietnia, w "Resursie Obywatelskiej", w Radomiu odbyła się promocja antologii "Ars scribendi". Spotkanie, które miałem przyjemność prowadzić rozpoczął swoim niezwykłym występem Łukasz Szypkowski – pracownik "Resursy", opowiadacz, hellenista.

Następnie swoje teksty: wiersze i fragmenty prozy czytali członkowie Grupy Literackiej "Tygiel", działającej przy Centrum "Arka" w Radomiu: Magdalena Krzesicka, Amelia Pudzianowska (studentka WF-P UTH), Bożenna Katus – Błaszczyk, Beata Badowska, Elżbieta Wawrzecka – Orchel, Jerzy Bąk, Elżbieta Kęsiak, Stanisław Wicher, Eliza Mikulska, Cezary Gawor, Joanna Tuźnik, Lidia Mikocka – Rosińska, a także uczniowie "Kochanowskiego": Wiktoria Lożyńska, Alicja Hyc i Piotr Krzosek oraz uczennice radomskiego "Plastyka": Julia Suchecka i Liliana Suwała. Ja przeczytałem wiersz Pauliny Krajewskiej z "Ars scribendi" i swój z nowej książki "Do Muzy(ki)". Na koniec tej części zaprezentowała się Elwira Dzikowska – również pracownik "Resursy". Spotkanie nagłaśniał Paweł Nowakowski.

 

Na zdjęciu z Julią Ziętek i Krzysztofem Chodackim, fot. Piotr Poprawski

 

Na finał zagrali goście specjalni: Julia Ziętek i Krzysztof Chodacki, czyli grupa "Just in Case". Dziękuję za "Szare miraże" i "Holiday"! Dziękuję też wszystkim Autorom, Organizatorom, Artystom, Mediom, Fotografom i Wspaniałej Publiczności.

Była to już kolejna, piąta promocja antologii "Ars scribendi". Poprzednie odbyły się w Kozienickim Domu Kultury im. Bogusława Klimczuka z udziałem Grupy Poetyckiej "Erato", działającej w KDK (twórczość autorów również znalazła się w książce), w Centrum "Arka", w Radomiu, w "Kochanowskim" i w radomskim "Plastyku".

 

Popularne posty z tego bloga

Piosenka o Sylwii

Autor:
Podążając nadal onomastyczną ścieżką, dziś na blogu publikuję "Piosenkę o Sylwii". Bo o tym imieniu jeszcze nie pisałem.    Rys. Ola Zasada-Sójka Piosenka o Sylwii Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. Niech imperatyw mój ciebie nie dziwi, mało jest wierszy, piosenek o Sylwii. A każda Sylwia powinna mieć wierszyk, więc mam nadzieję, że mój będzie pierwszy. Jak go zakończyć, jak uciec z matni, może refleksją, że to nie ostatni wiersz i piosenka, na której tekst zerkasz I której Sylwia jest bohaterką. Sylwia, z łaciny, oznacza leśna, niech ta piosenka nie będzie obleśna. Niech będzie miła jak autor grzeczna, bo ta piosenka była konieczna. (Adrian Szary) Piosenka jest oczywiście z przymrużeniem oka, ale pisząc poważnie dwan...
Read more »

35. Regionalny Konkurs Literacki

Autor:
  Zapraszamy do udziału w konkursie.   Rys. Ola Zasada-Sójka   35. Regionalny Konkurs Literacki Zapraszamy do udziału w 35. Regionalnym Konkursie Literackim, organizowanym przez Stowarzyszenie Centrum Młodzieży „ Arka” w Radomiu, przy współpracy z VI Liceum Ogólnokształcącym z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Jana Kochanowskiego, XII Liceum Ogólnokształcącym im. Witolda Gombrowicza, Zespołem Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta w Radomiu oraz Wydziałem Filologiczno – Pedagogicznym Uniwersytetu Radomskiego im. Kazimierza Pułaskiego. Przedmiotem konkursu będzie jeden autorski wiersz o tematyce dowolnej. Teksty oceniać będzie poetka Karolina Gawrjołek - członkini Grupy Poetyckiej "Erato", działającej w Kozienickim Domu Kultury im. Bogusława Klimczuka, autorka książki poetyckiej „When taurus fall in love”. Konkurs kierowany jest do osób, piszących poezję, z terenu Radomia i okolic. Prace oceniane będą w dwóch kategoriach: 15-18 lat i powyżej 18 roku życia...
Read more »

Koza

Autor:
Koza może być biała, czarna, łaciata. Angorska lub kaszmirska (o długiej, pięknej sierści). Może być też górska. A nawet głupia i młoda. Tak potocznie określa się młodą, naiwną dziewczynę. Rys. Sylwester Zakrzewski           Żelazna koza to rodzaj piecyka. Żelaznego z rurą. Koza beczy i bodzie. A zatem można też beczeć jak koza. A czy można grać na kozie? Oczywiście, że można. W muzyce grać na kozie to inaczej grać na dudach. Ale ja akurat znam się na tym tyle, co koza na pieprzu, czyli wcale.           Kozę można odsiadywać. Siedzieć w kozie. Pójść, posadzić, wsadzić, wziąć, wpakować, zamknąć kogoś do kozy, czyli do więzienia. Dawniej w szkołach można było zatrzymać ucznia za karę na pewien czas po lekcjach w klasie. Określano to mianem zostawienia ucznia w kozie. Ale dziś czasami ja o kozie, a uczniowie o wozie – nie możemy się porozumieć. Tak już widać jest, że na pochyłe drzewo ...
Read more »